Fascia is de Latijnse naam voor bindweefsel.
Het bindweefsel, dat in ieder mens vanaf het prille begin van onze ontwikkeling aanwezig is, en zich vormt rond elk orgaan, spiertje, zenuw, bloedvat en bot zorgt ervoor dat alles in ons lichaam met elkaar in verbinding staat. Tevens geeft het ondersteuning aan deze weefsels, en scheidt het ze van elkaar. De fascia zorgt dus dat alle losse delen in ons als een geheel kunnen functioneren. Bovendien houdt het de losse weefsels bijelkaar. Dit houdt in dat bindweefsel elastisch maar ook sterk moet zijn. Wil ons hart bijvoorbeeld vrij kunnen kloppen in zijn hartzakje dan moet dit mee kunnen gaan in deze beweging. Bovendien moet het de krachten die in het dagelijkse leven op ons inwerken kunnen opvangen.
Naast het algemene verouderingsproces wat in ieder van ons optreedt, kan door tal van oorzaken uit het dagelijks leven, de elasticiteit van het bindweefsel afnemen.
Bijvoorbeeld door de vorming van littekenweefsel na een trauma, infectie of een operatiewond. Het kan ook afnemen door pijn, een chronisch verhoogde spierspanning ten gevolge van stress, een virus wat door het lichaam is ingekapseld, of door een emotionele blokkade die zich op een bepaalde plek heeft vastgezet in het bindweefsel.
Als het bindweefsel in zijn flexibiliteit vermindert, om wat voor reden dan ook, kan dat invloed hebben op ons algehele functioneren en tot uitdrukking komen in allerlei klachten van lichamelijke en of emotionele aard.
Vaak herkennen we onze innerlijke remmingen het makkelijkst in onze relatie met de buitenwereld. Waarschijnlijk bemerken velen van u wel, dat wanneer we eens een periode niet lekker in ons vel zitten, onze contacten moeilijker verlopen. Het lijkt dan of alles tegenwerkt, alsof wij in de buitenwereld ervaren, wat zich binnen in ons afspeelt.